Nasomatto Absinth

Seth

Kolejna propozycja „szalonego nosa” wg twórcy androgeniczna, z czym ewentualnie można się zgodzić, uwzględniając istnienie mężczyzn w typie Szpaka, czy Madoxa. Osobiście, kierowałbym ją tylko dla kobiet. Nie sposób odmówićjej umiejętności frapowania otoczenia. Klasycznie trójstopniowo ewoluuje na mojej skórze przechodząc przez ciekawie wibrujący, ale i drażniący akord głowy, sporo czasu utrzymujący się zbyt mdły akord serca, aż po uroczą, harmonijnie ułożoną – dopiero tu zauważam męski pierwiastek – lecz, na pewno nie banalną bazę. Można powiedzieć, że jest to poprawna kompozycja, jednak to nie wystarczy, aby stłumić w jej odbiorze coś niezwykle drażniącego, podobnie jak nie można wytłaczanym logotypem Hermesa, odwrócić uwagi od małej, tłustej plamy na jedwabiu krawata. Twórca zdawał sobie z tego sprawę, gdyż wybrzmiewanie akordów głowy i serca jest dość szybkie, a ekspozycja – w porównaniu do innych opiniowanych przeze mnie zapachów Nasomatto – znacznie ograniczona, co świadczy o niewątpliwym takcie i wrażliwości nosa. Niestety, w konsekwencji cierpi przy tym również trwałość zapachu. Oryginalny, charakterystyczny dla marki flakon. Polecałbym jedynie na nieformalne okazje dzienne i wieczorowe/jesień/zima/wiosna. Z pewnością nie zechcę go używać ponownie i byłbym srodze zawiedzony, gdyby moja żona zechciała go używać. Na szczęście, nie chce :)